STARTOWO - FILMOWO - czyli świat kina lubieżnie subiektywnie

Osobiście uważam, że Czesi są absolutnymi mistrzami robienia filmów o zwyczajnym życiu. Wcale nie muszą być to komedie w czasie emisji których tarzamy się ze śmiechu. Wystarczy przypomnieć "Opowieści o zwyczajnym szaleństwie" Petra Zelenki z 2005 r. czy nakręcone dwa lata póżniej "Butelki zwrotne" Jana Svěráka. Podobnie rzecz się ma z filmem "Cztery słońca". Małe czeskie miasteczko. Jara (w tej roli mniej znany w Polsce Jaroslav Plesl), zwany przez znajomych Fogi, zbliża się do czterdziestki, lecz nie przeszkadza mu to w popalaniu trawki z młodszym kumplem-luzakiem, Jerrym (Jiří Mádl). Mężczyzna mieszka z synem z pierwszego małżeństwa (Marek Šácha), drugą żoną, Janą (coraz chudsza niestety Anna Geislerová) oraz ich wspólną córeczką, Aniczką (Anna Bubeníková). Życie rodziny przypomina żywot setek tysięcy innych czeskich rodzin, ze wszystkimi blaskami i cieniami (jak np. bunt okresu dorastania syna). Jara i Jana wydają się być szczęśliwi. I oto mężczyzn...

Ile osobie religijnej brakuje do fiksacji na punkcie wiary? Niektórzy powiedzą, że niewiele i że takich sfiksowanych jest bez liku, wystarczy spojrzeć na Państwo Islamskie, sektę Boko Haram czy wcześniej na talibów. Jednak owe przekroczenie granicy nie dotyczy jedynie islamu. Pokazał to w swoim filmie  Ulrich Seidl .  "Raj: Wiara"  to druga część trylogii austriackiego reżysera. Anna Maria (w tej roli bardzo autentyczna  Maria Hofstätter ) pracuje w przychodni rentgenologicznej. W swojej pracy jest sumienna, starannie wykonująca swoje obowiązki. Przełożeni nie mają do niej zastrzeżeń. Natomiast życiem prywatnym Anny rządzi religia, a dokładnie wiara katolicka. Zresztą już pierwsza scena filmu nie pozostawia cienia wątpliwości co do religijności głównej bohaterki. Oto bowiem obnażona do połowy, klęcząca przed dużym krucyfiksem kobieta okłada się po plecach biczem, przy okazji rozmawiając z  Jezusem . To właśnie Anna Maria, owa przykłada pracownica rentgenol...

Za czasów ZSRR kinematografie republik azjatyckich znalazły się w rodzaju pewnego klinczu. Z jednej strony z państwowej (tzn. sowieckiej) kasy szły spore pieniądze na kręcenie filmów. Pieniądze jakich pewnie w wolnych krajach długo by nie było. Ale z drugiej strony na ekranie nie można było poruszać wielu tematów, jak choćby kwestii religijnych czy walk niepodległościowych, że już nie wspomnę o nagości, która pewnie w tamtym rejonie i tak by nie występowała w filmach. Biorąc to wszystko pod uwagę reżyserzy ormiańscy czy gruzińscy musieli nieźle lawirować aby sprostać zadaniu, czyli uzyskać akceptację Moskwy a jednocześnie nie zeszmacić się. Stąd obok bardzo dobrych filmów z Kaukazu kręcono także zwykłe propagandówki, sławiące role KPZR. Z całą pewnością w grupie tych dobrych filmów znajduje się krótki, bo trwający nieco ponad godzinę, obraz zatytułowany „Osiołek Magdany” . Rzecz dzieje się pod koniec XIX w., w górskiej gruzińskiej wiosce będącej pod panowaniem rosyjskiego c...

Sting jako aktor - film ,,Diuna'' ("DUNE") z roku 1984 w reżyserii Davida Lyncha - Sting wystąpił w roli Feyda-Rautha 'y Harkonnena _ i zagrał, w moim mniemaniu bardzo wyraziście, co wspaniale pasowało do tej postaci. Znakomita rola w pięknym i niesamowitym filmie uduchowionego i ,,nawiedzonego'' reżysera. http://www.filmweb.pl/film/Diuna-1984-1086